Jak otrzymać norweski dokument tożsamości bez prawa podróży (nasjonalt ID-kort uten reiserett)?

Jako obywatel Polski z norweskim numerem osobistym możesz ubiegać się o krajowy dokument tożsamości bez prawa podróży (nasjonalt ID-kort uten reiserett). Wniosek składa się osobiście w wybranym biurze paszportów i kart ID policji. Karta potwierdza tożsamość oraz norweski numer w Norwegii; na podróż do Polski nadal potrzebujesz właściwego polskiego dokumentu.

Kto może złożyć wniosek?

Usługa obejmuje obywateli UE, EOG i EFTA. Potrzebny jest fødselsnummer, czyli norweski numer osobisty; posiadanie samego D-nummer nie wystarcza. Według UDI od 1 kwietnia 2025 r. o kartę bez prawa podróży mogą wnioskować obywatele państw UE/EOG, którzy mają norweski fødselsnummer. Skatteetaten nadaje fødselsnummer m.in. osobom zarejestrowanym jako mieszkające w Norwegii, a D-nummer cudzoziemcom, którzy nie mają otrzymać fødselsnummer.

Przygotuj ważny polski paszport albo dowód osobisty z elektronicznie odczytywanym chipem. Policja może odmówić przyjęcia dokumentu, który jest uszkodzony, nieważny, ma niedziałający chip albo zdjęcie niepozwalające rozpoznać właściciela. Sprawdź dokument przed rezerwacją, żeby nie organizować wizyty wymagającej późniejszego powtórzenia.

Jak sprawdzić nazwisko?

Porównaj dane polskiego dokumentu z wpisem w rejestrze ludności Folkeregisteret. Karta będzie przedstawiała nazwisko według rejestru. Od 19 października 2026 r. policja akceptuje różną reprezentację znaków diakrytycznych. Ta zasada dotyczy sposobu zapisu znaków, a nie każdej rozbieżności danych.

Jeżeli widzisz inne nazwisko, pominięty człon albo błąd niezwiązany wyłącznie z zapisem znaków, wyjaśnij go przed wizytą. Aktualne wymagania i odsyłacz do sprawdzenia wpisu znajdziesz na stronie policji dla obywateli UE/EOG/EFTA.

Jak umówić wizytę i ile zapłacę?

Wybierz na stronie policji rezerwację dotyczącą tej karty, a następnie biuro świadczące usługę. Nie każde biuro paszportowe musi ją realizować, dlatego kieruj się listą widoczną w rezerwacji. Staw się osobiście z dokumentem bazowym.

Opłata za kartę dla osoby dorosłej w 2026 r. wynosi 840 NOK. Płaci się podczas wizyty. Policja przyjmuje karty bankowe, Visa lub MasterCard, gotówkę oraz Google Pay i Apple Pay. Nie przewiduje zapłaty przez Vipps ani fakturę. Przed wyjazdem możesz sprawdzić cennik i sposoby płatności.

Zapisz adres biura, datę i godzinę spotkania. Jeżeli termin przestaje pasować, zmień go albo odwołaj przez system policji, korzystając z kodu przesyłanego SMS-em.

Pocztą czy odbiór osobisty?

Zdecyduj o tym najpóźniej przy składaniu wniosku. Standardowo dokument przychodzi zwykłą pocztą. Skrzynka musi być wyraźnie oznaczona twoim pełnym imieniem i nazwiskiem, inaczej przesyłka może wrócić.

Jeżeli wolisz odebrać kartę w biurze, powiedz o tym podczas wizyty. Po złożeniu wniosku nie można już zmienić uzgodnionego sposobu i miejsca doręczenia. Poczekaj na SMS o gotowości, sprawdź godziny obsługi wybranego biura i zabierz własny paszport lub dokument ID.

Co zrobić, jeśli karta nie przychodzi?

Policja nie gwarantuje jednego terminu dostawy. Czas obejmuje rozpatrzenie, produkcję i przesyłkę; SMS o wysłaniu jest innym etapem niż potwierdzenie przyjęcia wniosku.

Jeżeli minęło więcej niż 10 dni roboczych od SMS-a o wysłaniu, a dokumentu nie ma, zgłoś to policji. Jej instrukcja przewiduje w takiej sytuacji nowy dokument bez ponownego pobierania opłaty. Przy kontakcie przygotuj informację o wniosku i wiadomości o wysyłce.

Do czego karta nie służy?

Dokument bez prawa podróży nie jest dokumentem do przekraczania granicy ani identyfikacji za granicą. Nie jest też kartą pobytu. Po otrzymaniu porównaj dane z wnioskiem; błąd zgłoś policji zamiast próbować samodzielnie poprawiać kartę.